We hebben 1 gast online
Column 63 Politiek met reces PDF Afdrukken E-mail

Add this to your website

Ik gun het ze van harte! Daar niet van, maar toen ik nog in het onderwijs werkzaam was, werd ik vaak aangesproken op de lange vakanties in het onderwijs. Ik vond het nogal meevallen want, ook al waren de leerlingen vrij, er moest meestal nog worden opgeruimd en ook weer voorbereid en klaargezet voor de volgende schoolperiode.

In de (landellijke) politiek zijn de recessen echter al jaren veel langer dan de schoolvakanties. (zie: link) En er wordt -ook in dit geval- gezegd dat tijdens het reces wordt opgeruimd en andere zaken kunnen worden geregeld. Ook wordt telkenmale gewag gemaakt van een broodnodige pauze in de o zo drukke politieke bezigheden. Of dit werkelijk zo is? Vergelijkbaar met de werkzaamheden van een willekeurig ander beroep? Ik weet het echt niet. Als ik zo af en toe de beelden vanuit de Tweede Kamer bekijk, wordt er -zeker de laatste tijd- ontspannen geregeerd!

Politici zitten eigenlijk ook in een riante positie. Als ze geld te kort komen worden de belastingen verhoogd. De regels kunnen ze naar eigen goeddunken veranderen, vaak zelfs tijdens het spel! En als je 'met z'n allen' de noodzaak van de maatregelen maar erkent en naar buiten brengt, kunnen ze slechts door een stembusgang worden teruggefloten. En dan? Nog geen man/vrouw overboord. Blunders, fouten, misrekeningen of zelfs misleiding (de doodzonde van 'n politicus) leiden tegenwoordig -in het poldermodel (samen komen we er wel uit!)- zelden meer tot ernstige consequenties.

De politiek als baan is mede door de ruime carrièremogelijkheden de laatste jaren steeds meer in trek gekomen. Politici die als bevlogen wereldhervormers' hun idealen van een betere maatschappij werkelijk gestalte kunnen geven zijn met een lantaarntje te zoeken. We horen een politicus dan ook nogal eens verzuchten: "Het is ook zo ingewikkeld geworden iets te veranderen!"

Hoe komt het dan toch dat zo'n 130 km/u wèl zo gemakkelijk werd geïntroduceerd? Bezuinigingen voornamelijk bij de meest-kwetsbaren worden weggehaald. (Ik vind het zo'n dooddoener dat het weghalen bij de sterkste schouders niet gebeurt omdat het te weinig oplevert!) en steevast de eerste maatregel die volgt op een tekort een belastingverhoging is!

Waar blijven toch:

  • die -terechte- effectieve! politieke maatregelen tegen de blunderende financiële markten?
  • de terugvorderingen van die te hoge top salarissen?
  • de maatregelen om de te grote invloed van het grootkapitaal op de politiek aan banden te leggen?
  • de wetten die de blijkbaar niet uit te bannen corruptie werkelijk aanpakken? (i.p.v. dat ze worden onderzocht!)
  • Het terugdraaien van -niet het beoogde effect hebbende- maatregelen (bijv. privatisering van nutsbedrijven)?
  • De maatregelen tegen gewetenloze speculanten, die uitsluitend uit zijn op eigen winst?
  • Corrigerende maatregelen t.o.v. de "mazen in de wet" zoekende 'slimmeriken' (lees: belastingontduikers)?
  • De èchte maatregelen om bureaucratie te beteugelen?
  • Die maatregelen die niet hoeven worden uitgelegd?

Het is echt een duidelijke keuze, wáár je het benodigde geld vandaan haalt!

Politiek zou eigenlijk geen 'baan' moeten zijn, maar gevoeld moeten worden als een 'eer'. Een taak die je gegund wordt door je kiezers. Het eigenlijke werk wordt door de uitvoerende macht gedaan (ambtenaren) en de beleidsmatige en controlerende taak door de gekozen politici die: hun ideeën kunnen doorvoeren; hun idealen kunnen verwezenlijken en -vanzelfsprekend- de wens van/beloften aan hun kiezers daadwerkelijk uitvoeren.

Zou 2012 een ommekeer kunnen forceren? Ik wens alle (gemeentelijke) politici een heel idealistisch en daadkrachtig 2012 toe, dan komt het met de wensen voor de overige Velsenaren ook wel goed!

Gerard van Broekhuijsen