
| Column 62 “Heilige Huisjes” |
|
|
|
|
De afgelopen honderd jaar is er bij de waterschappen een bestuurlijke verdunning doorgevoerd. Hebt u daar iets van gemerkt? Is het u opgevallen dat we van een bestuur over bijna elke sloot in Nederland, dat ongeveer drieduizend besturen en vergadercircussen inhield, zijn overgegaan naar ongeveer twintig waterschappen? Nee, natuurlijk merkt u dat niet. Maar als de samenvoeging van waterschappen niet was doorgevoerd, waren de bijdragen aan de waterschappen onbetaalbaar geworden. Dan had u dat in uw portemonnee gevoeld en was het u wel opgevallen. Van vier burgemeesters naar één, van vier gemeentesecretarissen naar één, van zeventien wethouders naar zes, van zesentwintig afdelingshoofden naar elf, van zesennegentig gemeenteraadsleden naar zesendertig, van vier griffies naar één, kortom van vier bestuurlijke en uitvoerende organisaties naar één. De bestuurlijke top en organisatie wordt dus aangepakt. De loketfuncties blijven natuurlijk goed bereikbaar voor de burgers en het bedrijfsleven. Hoe zouden ze dat anders in grote steden als Parijs en New York, met evenveel inwoners als Nederland, doen? Het blijft natuurlijk erg moeilijk als dit beleid moet worden uitgedragen door de bewoners van heilige huisjes aan de top, die worden immers als eerste gesaneerd en moeten stukken voorbereiden om hun eigen beschermde huisje af te breken. De LGV, “De” lokale partij van Velsen, heeft al eerder aangegeven: “Gewoon één gemeente IJmond”. Is het bezwaarlijk als er blauwe bordjes komen bij de diverse woonkernen met in grote letters Driehuis / Wijk aan Zee / Santpoort-Zuid en kleine lettertjes tussen haakjes (gemeente IJmond) of zijn er in de IJmond politieke partijen met Griekse wortels, Griekenland daar is de democratie (politiek, praten en vergaderen) immers uitgevonden?
Floor Bal
|



