We hebben 2 gasten online
Column 53 Bezuinigingen PDF Afdrukken E-mail

Add this to your website

Via email circuleren diverse politieke columns over het internet. Zoals deze:

Dit moet worden doorgestuurd naar Den Haag, en naar Rutte.
Er kan dan genoeg worden bezuinigd.

Laten we onze bejaarden in de gevangenis zetten en de criminelen in een verpleeghuis!

Op deze manier hebben de bejaarden toegang tot douches, hobby's, en wandelingetjes.
Ze krijgen dan ongelimiteerd gratis medicijnen, medische – en tandheelkundige behandelingen, rolstoelen enz. Bovendien krijgen ze geld in plaats van te moeten betalen.

Ze worden constant via videocamera’s in de gaten gehouden dus ze kunnen direct geholpen worden als ze vallen of hulp nodig hebben.
Hun beddengoed wordt twee maal per week gewassen en al hun kleding wordt gewassen en gestreken naar hen terug gebracht.
Een surveillant checkt elke 20 minuten hoe het met ze gaat en brengt maaltijden en hapjes naar hun cel.
Ze kunnen familiebezoek ontvangen in een vertrek dat speciaal hiervoor ontworpen is.
Ze hebben toegang tot een bibliotheek, de sportzaal, ‘n geestelijke raadgever, het zwembad en mogen een opleiding volgen.
Eenvoudige kleding, schoenen, slippers en hulp zijn gratis voorhanden.
Privékamers voor allen met een tuin waar oefeningen gedaan kunnen worden.
Elke bejaarde heeft de beschikking over een computer, ‘n TV, ‘n radio en dagelijkse telefoongesprekken.

Een bestuur met managers is aangesteld om klachten in behandeling te nemen en de surveillanten moeten zich aan een strenge code, hoe de bejaarden te behandelen, houden.
Een (pro-deo)-prive-begeleider waakt over het naleven van de privacy van de bejaarde en klaagt misstanden direct aan bij de rechter. Op al dit personeel wordt zeker niet bezuinigd!

Aan de andere kant krijgen de criminelen dan…

Koud eten. Ze worden alleen gelaten zonder dat er naar ze omgekeken wordt. Ze mogen in de 'huiskamer' naar elkaar kijken.
De lichten gaan om negen uur ’s avonds uit en douchen kan (tegen betaling) eens per week.
Ze wonen met enkele lotgenoten in een kleine kamer, betalen hiervoor per maand en hebben geen enkele hoop er ooit nog uit te komen.

Zet je toch wel even aan het denken niet?